Heiðnu litlu fermingarbörnin

-
Eins og undanfarin ár kenni ég í námskeiðinu fyrir borgaralega fermingu. Með hverju árinu velja fleiri börn þennan kost. Nú í ár er það orðinn tíundi hluti árgangsins sem fermist borgaralega. Mitt hlutverk er að hitta tvo hópa vikulega og að fræða þau ögn um – og vekja til umhugsunar um – siðferði, gagnrýna hugsun og hvað skiptir máli í lífinu. Í dag hélt ég þessu áfram og kynnti þau fyrir Mannréttingayfirlýsingu Sameinuðu þjóðanna. Hún er auðvitað grundvallarplagg en samt lítils virði ef enginn les hana og leggur eitthvað á sig til að skilja hana. Markmið mitt í dag var að fá unglingana til að hugsa um nokkur grundvallarhugtök. Þar á meðal þessi:

Virðing hverrar manneskju.
Réttindi.
Mannhelgi.
Útlegð.
Vanvirðandi refsing.
Einkalíf.


Ummæli

Skrifa ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Þegar afi minn kenndi Davíð frá Fagraskógi latínu

-
Mynd
  Theodór um 1930 Þegar Davíð Stefánsson frá Fagraskógi gaf út fyrstu ljóðabók sína, Svartar fjaðrir , 1919 þótti kveða við nýjan tón í íslenskum skáldskap. Þennan sérstaka söngræna ástríðufulla hljóm sem við elskum enn lærði Davíð meðal annars af skandinavískum skáldum síns tíma. Þessum skáldum kynntist hann 16 ára þegar hann sótti aukatíma í latínu og þýsku hjá syni kaupmannsins á Svalbarðseyri. Sá hét Theodór Jakobsson. Hann var 21 árs og lærði heimspeki við háskólann í Kaupmannahöfn, afburða námsmaður og ljóðelskur. Þennan vetur dvaldi hann í föðurhúsum en frá Kaupmannahöfn kom hann með nýjustu ljóðabækurnar og kynnti fyrir hinum unga skáldhneigða pilti, til dæmis bækur eftir Gustav Fröding og Erik Axel Karlfeldt Einar Guðmundsson frá Hraunum (1894–1977) segir svo frá í minningaþætti um Davíð: Davíð mun ekki hafa stundað námið í þriðja bekk af neinu kappi, því að hann tók fremur lélegt gagnfræðapróf um vorið. Og hvort sem hann hefur ráðið því sjálfur eða foreldrar hans, þá...
Lesa meira

Vistkerfi í krukku

-
Mynd
Þessi krukka hefur ekki verið opnuð í sjö mánuði. Plönturnar í henni eru aldrei vökvaðar en eru þó grænar og gróskumiklar. Inni í krukkunni er sjálfbært vistkerfi. Græni liturinn sannar að plönturnar framleiða súrefni úr koltvísýringi sem aftur kemur frá örverum sem lifa á lífrænu efni úr plöntunum. Fáeinir sentilítrar af vatni samtals eru í krukkunni, það kemst ekki út og engu er bætt við heldur fer vatnið í hring: Plönturnar taka það upp með rótunum og nota það til að vaxa en gufa þéttist á glerinu og rennur niður. Orka sem heldur kerfinu gangandi kemur úr ljósi sólar þar sem krukkan stendur í glugga.  Í mars á þessu ári fór ég með nemendum mínum niður að Læknum í Hafnarfirði og þau söfnuðu mold, smásteinum og tóku vatn úr læknum, mosa og nokkrum plöntum. Fyrstu dagana voru nokkrir sniglar þarna líka en ég er hræddur um að þeir hafi drepist. Þegar ég fór í sumarfrí skildi ég krukkuna eftir í glugganum. Þá hafði ég áhyggjur af að allt of heitt yrði inni í henni vegna gróðurhúsaáhr...
Lesa meira

Fjórar tækifærisvísur

-
 Ég hef ekki gert vísur  nokkuð lengi. Ég lifi eftir reglunni um að gera bara það sem mig langar til og undanfarin misseri, eftir ævintýrið um Rímur af stígvélakisu, hefur mig bara ekki langað nógu mikið. Samt veit ég að hagmælsku þarf að rækta; maður þarf að æfa sig og halda sér við, helst með daglegum æfingum eins og fótboltamenn og hljóðfæraleikarar gera.  Samt skortir ekki áform. Ég er með hugmyndir um nýjar rímur og ljóðabækur. En í kvöld gerði ég fjórar vísur með því að svara nokkrum hagyrðignum kunningjum mínum á Boðnarmiði. Gjörið svo vel: Svar til Hallmundar Guðmundssonar vegna þess að hann lofaði írskt kaffi: Það sem alltaf gleður gest og gerir þjóðir hýrar, það er kaffiblandið best er brugga kátir Írar. Svar til Péturs Stefánssonar: Stundum ef að úti er kalt úr mér næ ég hrolli; hressir morgunhúmið allt heitur kaffibolli. Svar til Antons Helga vegna umræðu um Kára Stefáns: Rata kýr á rétta bása, rásar fé um græna ása; áttavilltur einn ég mása, „idiot honoris ca...
Lesa meira