Þegar afi minn kenndi Davíð frá Fagraskógi latínu

 

Theodór um 1930

Þegar Davíð Stefánsson frá Fagraskógi gaf út fyrstu ljóðabók sína, Svartar fjaðrir, 1919 þótti kveða við nýjan tón í íslenskum skáldskap. Þennan sérstaka söngræna ástríðufulla hljóm sem við elskum enn lærði Davíð meðal annars af skandinavískum skáldum síns tíma. Þessum skáldum kynntist hann 16 ára þegar hann sótti aukatíma í latínu og þýsku hjá syni kaupmannsins á Svalbarðseyri. Sá hét Theodór Jakobsson. Hann var 21 árs og lærði heimspeki við háskólann í Kaupmannahöfn, afburða námsmaður og ljóðelskur. Þennan vetur dvaldi hann í föðurhúsum en frá Kaupmannahöfn kom hann með nýjustu ljóðabækurnar og kynnti fyrir hinum unga skáldhneigða pilti, til dæmis bækur eftir Gustav Fröding og Erik Axel Karlfeldt

Einar Guðmundsson frá Hraunum (1894–1977) segir svo frá í minningaþætti um Davíð:

Davíð mun ekki hafa stundað námið í þriðja bekk af neinu kappi, því að hann tók fremur lélegt gagnfræðapróf um vorið. Og hvort sem hann hefur ráðið því sjálfur eða foreldrar hans, þá fór hann ekki suður í fjórða bekk um haustið heldur til Svalbarðseyrar. Og þar átti hann að njóta tilsagnar Theódórs Jakopssonar í undirstöðuatriðum latínu og þýzku. Theódór hafði verið tvö ár við háskólann í Kaupmannahöfn og byrjað á verkfræði (síðar las hann heimspeki og fagurfræði), og þennan vetur var hann heima. Hann var afurðamaður að flestu leyti, prýðilega lesinn, manna ljóðelskastur og smekkvís eftir því. Ekki fara sögur af latínunáminu, en ljóðabókum, sem lítt voru kunnar hér á landi um það leyti, eftir Gústaf Fröding, Karlfeldt o.fl. mun hann hafa kynnzt þar, og má nærri geta hvílíkur jarðvegur var fyrir slíkt í brjósti Davíðs.

(Skáldið frá Fagraskógi : endurminningar samferðamanna um Davíð Stefánsson, Akureyri. 1965).

Theodór Jakobsson var afi minn. Hann fæddist á þessum degi fyrir 130 árum, 26. mars 1890.